In 1968 werd dominee Baarda, als 30 jarige predikant bevestigd in onze gemeente. Dat was zijn eerste gemeente.

Daarna volgden  Nunspeet (1973), Zevenbergen (1977), Capelle aan den IJssel (1983) en Heerjansdam-Kijfhoek (1990). Ds. Baarda ging in 2000 met emeritaat.

Een aantal Wellenaren kennen hem nog uit de periode 1968-1973 en halen herinneringen aan hem op:

 

Sjaan van Herp: 

Peter, mijn man zat samen met Ds. Baarda in de kerkenraad. 

Wij kregen verkering, dat vertelde mijn man tegen de dominee, toen reageerde hij: "Peter, Peter ga je mij ook nog verlaten"

Mijn moeder speelde 50 jaar op het orgel in Ammerzoden, hij kwam elke week het orgelbriefje brengen.

Zijn hond heette ook Peter. "Mag Peter ook binnenkomen", dat leidde vaak tot verwarring en hilariteit.

Toen onze oudste zoon geboren werd, kwam hij om rond 22uur 's avonds op kraamvisite. Hij bleef tot half 3.

Op de dag van de begrafenis van mijn man, belde de dominee op naar mij op, dat hij verhinderd was en wenste mij sterkte.

Dat was het laatste telefoongesprek dat ik met hem gevoerd heb. 

 

Artje van der Schans

Mijn herinnering aan dominee Baarda zijn, dat hij heel goed uit zijn hoofd kon preken.
Een hele aardig man, waar ik hele fijne herinneringen aan heb.  Sympathieke, fijne en formele man. Hij had een groot geloof.

 

Ook Aart Groeneveld herinnert Ds. Baarda nog goed:

Bij het beroepen zat Notaris Landweer, president-kerkvoogd van Ammerzoden in het colloquium die had hem het examen afgenomen.

Toendertijd bij het beroepen zijn we nog met een touringcar bus met de jeugdvereniging en beroepingscommissie naar Ophemert geweest daar was het 's avonds door de week een kerkdienst dat was best gezellig. Studeren deed hij s 'nachts, hij ging echt niet voor drie uur naar bed.

Hij hield van gezelligheid, als er een kerkenraadslid jarig was dan kwam hij meestal in de tweede helft van de avond, hij hoefde niet vroeg naar huis want hij was toch alleen.

Hij had ook een hele zuinige auto want ik tank niet meer dan 25 gulden zei hij dan.

Hij rookte altijd hele dikke sigaren, en hij had altijd veel met de jeugd op. Ook gaf thuis in de pastorie de belijdenis catechisatie we waren toen met een groep van 10 personen. dat was heel gezellig.

Als hij zelf niet hoefde te preken dan ging hij in Hedel of Nederhemert naar de kerk. Preken deed hij altijd uit het hoofd en hij hield ook heel erg van zingen.

 

Ten slotte vertelt Greet van Herp nog enkele herinneringen: 

Dominee was 30 toen hij naar Well kwam, ik 34, zijn 1e doopdienst was van mijn nichtje Corina van Herp, ik heb haar in de kerk gebracht. Dat vergeet ik nooit meer.

De dominee hing met zijn toga in het doopvont, daardoor was hij kliedernat.

 

Ik ken hem door mijn nicht, Nel die huishoudster bij hem was, zij was toen 62 jaar, ik hielp ook mee op de pastorie.

Zeker toen de zoon van mijn nicht bij een ongeluk om het leven was gekomen.

 

Hij stopte vaak een te grote Bijbel in zijn zak, op die manier scheurde het steeds en moet ik zijn kleren verstellen.

We hebben veel lief en leed meegemaakt, ik kijk er met veel vreugde op terug.

 

Reactie toevoegen

Om spam tegen te gaan: vul het woord kerk in

In kolom "Onder De Aandacht" tonen
Uit
Deze banner tonen?
Banner verbergen
Status bericht
Live